در این بخش از سایت استخدام پلاس، مطالب و برنامههایی برای ارتقای دانش جامعه ارائه میشود. هدف این بخش، افزایش سطح آگاهی و مهارتهای علمی و فرهنگی معلمان و داوطلبان است تا بتوانند نقش موثرتری در توسعه آموزشی و فرهنگی جامعه ایفا کنند. از طریق آموزشهای کاربردی و منابع متنوع، مسیر رشد فردی و اجتماعی تسهیل میشود.
مرکز تربیت معلم، از نیمهٔ دوم سال ۱۳۵۹، شاهد سلسله سخنرانیهای بی بدیلی با موضوع تعلیم و تربیت اسلامی بود که توسط آیتالله محیالدین حائری شیرازی انجام می شد.
آن روزها که به درتاریخ به انقلاب فرهنگی مشهور است، تلاشی موثر برای تبیین نگاه اسلامی به مسائل مهم آموزشی صورت گرفت تا دانشجویان ایران با نظر خوداوند درمورد مسائل مختلف آشناتر شوند و حوزه و دانشگاه همگام شوند.
اثرمقابل نیز برای تحقق این امر، با ژرفنگری بیمانند در آیات و سیره اهل بیت، نگاشتهشده و توسط نشر معارف به کتابرسان آمده است.
در بخشی از این اثر می خوانیم:
« بدانید اگر عظیمترین موقعیتها را در جامعه پیدا کنید، تازه اول کار است، نه آخر کار. رسیدن به مقام کار نیست؛ از مقام چه استفادهای کردن و از آن در چه راهی بهرهبردن و آن را برای چه چیز گرفتن مهم است.»
مقدمه ای از کتاب اسلام و تعلیم و تربیت آیت الله ابراهیم امینی
مقدمه
مهمترین هدف رسالت پیامبران، به ویژه پیامبر گرامى اسلام صلى الله علیه و آله تعلیم و تربیت انسانها بوده است. در قرآن کریم مىفرماید: همانا که خدا بر مؤمنان منّت نهاد که رسولى از خودشان را فرستاد تا آیات خدا را برایشان بخواند و نفوس آنان را از آلودگىها پاک سازد و به آنان کتاب و حکمت بیاموزد. «1» یکى از مهمترین ویژگىهاى انسان، تربیت پذیرى است که از آغاز پیدایش شروع شده و در طول تاریخ ادامه داشته و خواهد داشت. تعلیم و تربیت یک نشو و نماى مداوم انسانى است که نسل بزرگتر حاصل آموخته ها و تجربه هاى خود و گذشتگان را به نسل کوچکتر منتقل مىسازد. ترقى و تکامل و تمدن انسانها در ابعاد مختلف، معلول همین تعلیم و تربیت عمومى است.
تعلیم و تربیت تا سالیان دراز یک حرفه نبود و مسئولان خاصى نداشت، بلکه پدران و مادران و بزرگان قبیله این وظیفه مهم را انجام مىدادند. با ازدیاد نسل انسانى و توسعه علوم و فنون مسئله تعلیم و تربیت پیچیدهتر و دشوارتر شد، به گونه اى که مشکلات آن، بدون برنامهریزى و کار دقیق کارشناسى امکان نداشت.
پیرو آن، گروهى از دانشمندان بر آن شدند تا اوقات خود را در مسائل و مشکلات تعلیم و تربیت صرف کنند و به تحقیق و پژوهش بپردازند. و نتیجههاى تحقیقات خود را به صورت شفاهى یا تألیف کتاب در اختیار اولیا و مربیان قرار دهند. کارشناسانى به وجود آمدند و هزاران کتاب نوشته شد و تعلیم و تربیت به صورت یک دانش و حرفه درآمد.
طبعاً در میان دانشمندان این فن، در موضوعات و شیوههاى تربیتى، اختلاف نظرهایى پیدا شد و مکتبهاى مختلف تربیتى به وجود آمد. ما در این فرصت کوتاه نمىتوانیم به نقد و بررسى آن مکتبها بپردازیم، اما به صورت کوتاه عرض مىکنم که همه این مکتبها در این جهت اشتراک دارند که جنبه مهم انسانیت را نادیده گرفته و او را جز حیوانى تکامل یافته نمىدانند که با مرگ نابود خواهد شد. در آفرینش او هدفى جز لذت جویى و ادامه زندگى دنیوى چیزى وجود ندارد. با چنین دیدگاهى، براى تعلیم و تربیت او برنامه ریزى مىکنند.