انواع ارزشیابی آموزشی
۱. ارزشیابی آغازین (سنجش آغازین)
- تعریف: ارزشیابی که در آغاز درس و پیش از شروع آموزش انجام میشود.
- هدفها:
- بررسی تسلط یادگیرندگان بر دانش و مهارتهای پیشنیاز درس تازه.
- تعیین میزان یادگیری قبلی دانشآموزان از محتوای درس تازه.
- روشها:
- آزمون رفتارهای ورودی: برای سنجش آمادگی اولیه و مهارتهای پیشنیاز.
- آزمون جایابی (پیشآزمون): سنجش میزان اطلاعات یادگیرندگان از مطالب درس.
- کاربرد:
- در صورت نبود آمادگی کافی، معلم باید نواقص قبلی را جبران کند.
- اگر بخشی از درس قبلاً آموخته شده، ممکن است معلم برنامه درس را تغییر دهد (مثلاً حذف بخشهای آموخته شده یا ارائه مطالب پیشرفتهتر).
۲. ارزشیابی تکوینی (فرایندی)
- تعریف: ارزشیابی در طول دوره آموزش برای کشف مشکلات یادگیری و نواقص آموزش.
- هدف: امکان رفع مشکلات یادگیری و بهبود روش تدریس پیش از ادامه آموزش.
- روش:
- اجرای آزمونهای مختصر و دقیق پس از هر واحد درسی با هدف بررسی یادگیری اهداف آموزشی آن واحد.
- کاربرد:
- شناسایی اهدافی که دانشآموزان موفق یا ناموفق بودهاند.
- اطلاع معلم از مشکلات آموزشی و رفع آنها قبل از شروع واحد بعدی.
۳. ارزشیابی تشخیصی
- تعریف: ارزیابی برای تشخیص دقیق مشکلات یادگیری که با روشهای معمول قابل رفع نیستند.
- کاربرد:
- زمانی که مشکلات خاص و مکرر دانشآموزان با روشهای اصلاحی عادی حل نمیشود.
- مثلاً دانشآموزی که مرتب در ریاضی شکست میخورد و نیاز به بررسی علتهای ریشهای دارد.
- تفاوت با ارزشیابی تکوینی:
- تشخیصی برای مشکلات عمیق و ریشهای، تکوینی برای مشکلات ساده و قابل رفع در طول آموزش.
۴. ارزشیابی تراکمی (مجموعی)
- تعریف: ارزشیابی پایان دوره آموزشی برای تعیین مجموع آموختههای دانشآموزان.
- هدف:
- نمرهدهی به دانشآموزان و قضاوت درباره اثربخشی آموزش معلم.
- ویژگی:
- معمولاً در پایان دوره آموزش انجام میشود و به آن ارزشیابی پایانی نیز گفته میشود.

