روش ایفای نقش در آموزش (روش ایفای نقش،فصل نهم فنون تدریس)
ایفای نقش در اینجا به معنای نیاز به مهارتهای هنری حرفهای مانند بازیگری تئاتر یا سینما نیست، بلکه معلم بنا به موقعیت، هدف و موضوع، این روش را به کار میبرد. افراد شرکتکننده در روش ایفای نقش عبارتاند از:
- معلم یا مسئول اجرا
برنامهریزی، فراهم کردن امکانات و مدیریت اجرای نمایش بر عهده معلم است. معلم نقش کارگردان نمایش را ایفا میکند. - ایفاگران نقش
دانشآموزانی که به طور داوطلبانه یا انتخابی در اجرای نمایش شرکت میکنند. این افراد لزوماً نیاز به تجربه یا ذوق هنری ندارند. - مشاهدهکنندگان
سایر دانشآموزان کلاس که نمایش را تماشا میکنند و در جریان یا پایان اجرا میتوانند درباره نمایش بحث یا سؤال کنند.
در این روش، دانشآموزانی که نقش بازی میکنند معمولاً با یکدیگر گفتوگو میکنند. صحنه نمایش باید به گونهای طراحی شود که تمام دانشآموزان بتوانند نمایش را ببینند و ایفاگران نقش باید طوری صحبت کنند که گفتوگوهایشان برای همه قابل شنیدن باشد.
مفهوم نقش و مبانی نظری ایفای نقش
هر فرد برای ارتباط با دیگران در موقعیتهای مختلف رفتار خاصی دارد. برخی مؤدب، مهربان و صمیمیاند، در حالی که برخی دیگر ممکن است پرخاشگر و خصمانه رفتار کنند. نگرش افراد نسبت به خود و دیگران، حاصل تعامل با محیط و تجربیات زندگی است. این نگرشها بر رفتار و تصمیمگیریهای فرد در موقعیتهای مختلف تأثیرگذارند.
محتوای عاطفی و گفتار و رفتار در ایفای نقش، بخشی از تحلیلهای دانشآموزان را تشکیل میدهد. علاوه بر ایفاگران، بینندگان نیز در این فرایند درگیر احساسات و تحلیل نقشها میشوند. هدف اصلی این روش، مشارکت فعال همه دانشآموزان است.
اهداف و فواید روش ایفای نقش (روش ایفای نقش،فصل نهم فنون تدریس)
روش ایفای نقش فرصتی است برای دانشآموزان تا:
- احساسات خود را بررسی و ارزیابی کنند
- نسبت به نگرشها، ارزشها و ادراکات خود آگاه شوند
- مهارتهای حل مسئله و نگرشهای خود را توسعه دهند
- مفاهیم درسی را از طریق روشهای گوناگون کاوش کنند
در این روش، موقعیتهای مسئلهدار زندگی واقعی بازآفرینی میشوند و دانشآموزان میتوانند خط مشی زندگی خود را مشخص کنند. ایفای نقش همچنین به بروز و شناخت احساسات درونی کمک میکند و باعث رهایی هیجانی میشود.
نقش ایفای نقش در روانشناسی و رشد فردی
ایفای نقش میتواند فرایندهای روانشناختی پنهان شامل نگرشها، ارزشها و نظامهای عقیدتی افراد را به سطح آگاهی بیاورد. شناخت و مقایسه ارزشها با عقاید دیگران به افراد کمک میکند نظام اعتقادی خود را بهتر کنترل کنند؛ این روند به عنوان نقش بازی کردن روانی شناخته میشود.
در نقش بازی کردن روانی، تحلیل رفتارها و هیجانات نقشها برای ارزشیابی نگرشها و عقاید بسیار مهم است و میتواند زمینه بازنگری و اصلاح آنها را فراهم کند.

